Groen. Overal groen. De ene berg groener dan de andere. En de Tarn, die als een trouwe vriend aan onze zijde kronkelt, heeft ook zo zijn groene uitspattingen. Prachtig is het hier: de Gorges du Tarn. De kloven langs de rivier de Tarn. Na zes dagen trekken door dit gebied heb ik vele pareltjes mogen ontdekken. Een verrassende regio. Hoog tijd om er een paar met jullie te delen!
1. Boottocht over de Tarn
Over magisch gesproken… Dan is dit toch wel het ultieme! Een boottocht over de Tarn, met hoge bergen aan weerszijde. Het liet mij met open mond in de boot zitten. Achterop de boot staat een gids, met een lange houten stok waarmee hij ons door het water vaart. Hij legt ons de geschiedenis van dit magische stukje natuur uit. Hij vertelt wat de aanwezige vogels hier doen. En dat hij zelf nooit gebruik zou maken van de bungeejump waar we op den duur langsvaren.
2. Sainte-Enimie
Tussen de hordes lieflijke kleine dorpen in het gebied van de Gorges du Tarn valt Sainte-Enimie meteen op. Hier is léven. En dat is best bijzonder wanneer je net een paar dorpen hebt bezocht die niet eens over een boulangerie beschikkken – ja, het bestaat. Sainte-Enimie is wat dat betreft met haar restaurantjes en souvenirswinkeltjes een grote eend in de bijt. Een dorp dat opvalt. Dat heeft ook met het uiterlijk te maken, want het dorp ligt er als een parel bij en staat niet voor niets op de lijst van mooiste dorpen in Frankrijk. Middenin dit gezellige dorp logeren wij in het fijne hotel Burlatis, gerund door twee lieve Fransen die ons met liefde begroeten, binnenhalen en later ook weer uitzwaaien.
3. Grand hôtel de la Muse et du Rozier
Een zwembad én privéstrand aan de Tarn. En een oase van rust. En groener dan groen water. En ook nog een eigenaar waarmee je binnen vijf minuten vrienden wordt. Kan het mooier? Kan het beter? Volgens mij niet. Dit hotel heeft echt mijn hart gestolen. Het is ook niet voor niets dat het vier sterren heeft toegewezen gekregen. Alle voorzieningen zijn hier op zijn mooist. En de suites? Oh, oh. Enorme ramen met zicht op de kloven van de Gorges du Tarn. Het liefst wilde ik niet slapen, maar de hele nacht naar de sterren boven de bergen kijken. It’s so, so worth it hier een nachtje te slapen. Het dorp Le Rozier met wat leuke terrasjes en winkeltjes ligt trouwens op loopafstand!
4. Diner in chateau Manoir de Montesquiou
‘Voulez-vous du champagne?’ Maar natuurlijk. Dineren in een chateau doe je immers niet zonder champagne. Wij brachten onze avond door in chateau Manoir de Montesquiou, in het hart van het dorp La Malene. Een prachtig chateau met zeer vriendelijke eigenaren en een paar huiskatten. Vooral dat laatste maakte dat ik me hier helemaal op mijn plek voelde.
5. Het verloren dorp Hauterives
Een bordje gaf de weg naar Hauterives al kilometers eerder aan, maar we hadden geen idee wat het zou zijn. Eenmaal aangekomen overvalt ons een lichte spanning. Een soort sprookjeswoningen. Lage huisjes, prachtige materialen, maar o-zo verlaten. Wat is dit? We lopen een rondje door het kleine dorpje, grenzend aan de Tarn. Niemand. Hier woont niemand, dat wordt ons gauw duidelijk. Het volgende wat we zien is een kabelbaan, een simpele houten bak aan een lijn die gaat naar de overkant van de Tarn. Hier staat dan ook eindelijk wat we zoeken: krantenartikelen over Hauterives. Een dorp dat is uitgestorven. Waar vroeger nog hordes kinderen woonden en waar een schooltje was. Hier, in het dorp dat enkel per kabelbaan te bereiken is. Wauw. Indrukwekkend. Wie zou de laatst overgebleven inwoner zijn geweest? De woningen staat er nog, al dan niet vervallen. Het grijpt me.
Roos, volgens mij val ik in herhaling maar wauuuw! Als ik dit lees dan wil ik hier ook zó graag naar toe!
Leuke post Rosanne! Herkenbaar, ook dat spookdorp. En fijn dat je weer zo genoten hebt.
Groetjes, Cynthia
Volgens mij heb je het hier prima naar je zin gehad! 😉 De foto’s zijn in ieder geval indrukwekkend 🙂 Hoe heb je je trip over het water trouwens gefilmd? (Go Pro, telefoon met waterhoesje, ???)
Leuke post en mooie foto’s! De Gorges du Tarn staan bij deze op het verlanglijstje 🙂
Wauuuuuw, sprookjesactig!!