Het zal je vást niet ontgaan zijn: het is weer Tour-tijd! De Tour de France is voor veel sportliefhebbers een hoogtepuntje van het jaar. En ook voor wie niet van sport houdt: de beelden van het Franse landschap zijn genieten, toch?
Zelf ben ik ook aangestoken met het wieler-virus. Een aantal vrienden van me doen het sinds kort en door hen ben ik gaan zoeken naar een mooie racefiets. Gevonden heb ik hem nog niet, maar ik heb al veel zin om aan de slag te gaan. Tijdens mijn zes weken in de Provence heb ik alvast een poging gewaagd. Ik leende een fiets van iemand en trok erop uit: 50 kilometer, dat moet lukken. Ik wilde immers perse naar het dorpje Cucuron, dus daar ging ik… Laat ik maar niet zeggen dat ik onderweg af en toe dacht dat ik dit niet zou overleven… Alhoewel, laat ik maar gewoon eerlijk zijn. Het was Zwáár!
Fietsen in Frankrijk is nu eenmaal anders dan fietsen in Nederland. De hoogteverschillen zijn we niet gewend, en misschien daarom is het zo moeilijk voor ons Nederlanders, wij kunnen dit thuis niet trainen. Maar verschil is dat het landschap in Frankrijk dan weer meer loont dan in Nederland. Ondanks alle moeite die ik moest doen, genoot ik. Gewoon door om me heen te kijken.
Om alvast in de stemming te komen voor de fiets die ik wil aanschaffen en de tochten die ik in de toekomst (in Frankrijk!) wil maken, kocht ik het boek ‘Wielrennen in de Franse Alpen’, van Thomas Mayr. Een ontzettend fijn boekje met overzichtelijke tochten in dit prachtige berggebied. De omslagtekst dekt de lading en vertelt precies wat voor mij de reden was om dit boekje aan te schaffen: ‘De Franse Alpen tellen talrijke bergpassen die voor eeuwig verbonden zijn met de Tour de France. Speciaal voor dit boek werden 19 lusvormige wielerroutes uitgekozen, die u in een dag kunt afleggen en die u leiden langs de meest uitdagende beklimmingen, de mooiste afdalingen en de meest legendarische cols.’
Het fijne vind ik dat het boek niet volstaat met romantische informatie, maar dat de auteur gelijk to the point komt. Belangrijke dingen worden vermeld, zoals de kwaliteit van de wegen en hoe de afdaling gaat. Wat er nog meer aan praktische informatie wordt benoemd? De totale afstand, categorie van de hellingen, hoogtemeters, staat van het wegdek, rustmogelijkheden en eventuele wintersluitingen. Zeer handig dus, het bespaart je een hoop uitzoekwerk! PS: Je hoeft natuurlijk geen getraind wielrenner te zijn om iets aan dit boek te hebben, wat niet is kan immers nog komen! Maar het is ook leuk om gewoon eens wat te proberen wanneer je in de buurt ben. Tegenwoordig kun je op bijna iedere camping of bij iedere b&b of hotel wel een fiets huren, dus laat je nergens door tegenhouden!
Win!
Bij Deltas Centrale Uitgeverij, de uitgever van dit boek, is een reeks uitgebracht van deze wielrenboekjes. Zo kun je naast het boekje Wielrennen in de Franse Alpen ook de titels Wielrennen in de Pyreneeën en Wielrennen in de Provence aanschaffen. Wat mij betreft aanraders en daarom geef ik er, in samenwerking met Deltas Centrale Uitgeverij, één weg! Wil jij het boek Wielrennen in de Pyreneeën winnen? Laat dan even een reactie onder deze blog achter en like onze Facebookpagina als je dat nog niet deed! Je kunt tot en met zondag 27 juli meedoen.
Titel: Wielrennen in de Franse Alpen
Auteur: Thomas Mayr
Uitgever: Deltas Centrale Uitgeverij
Prijs: 15,95
ISBN: 9789044727814
Link Bol.com
Hallo Rosanne,
Ik lees je blog zodra er iets op staat als echte francofiel! Fietsen is aan mij niet besteed maar wel aan mijn echtgenoot. Vorig jaar heeft hij de Mont Ventoux nog beklommen! Het boek zou voor hem dus erg leuk zijn.
Salut, Jacqueline.
Bonjour Jacqueline, heel leuk om te horen! En wat knap van je man, de Ventoux, van alle bergen… Geweldig!
Fietsen in de bergen, een fantastische beleving! Vorig jaar nog de Galibier in de Franse Alpen bedwongen. Kicken. Nu nog een ‘colletje’ in de Pyreneeën. Vive le vélo.
Goed bezig, respect! Vive le vélo!
Gek van wielrennen,ik maak graag kans op het boek!
De limburgse bergen zijn mij vorige week gelukt, op maar de volgende stap!
Kijk aan, een goed begin is het halve werk! Nu moeten die Franse bergen makkelijk lukken 😉